Tagarchief: Uniformering

Niet managers maar rechters zouden de macht moeten hebben over de oriëntatiepunten

In zijn blog van dinsdag 14 maart 2017 bespreekt Peter Lemaire enkele onderdelen van mijn proefschrift ‘De macht over het strafproces’ en gaat hij in het bijzonder in op mijn standpunt ten aanzien van de landelijke oriëntatiepunten voor de straftoemeting en andere regelingen die door het LOVS worden vastgesteld. Pas gepromoveerd op het spanningsveld tussen rechter en zijn gerechtsbestuurder is het altijd plezierig om van een rechter, oud-gerechtsbestuurslid én oud-voorzitter van het LOVS de instemming te lezen bij veel van wat in mijn onderzoek aan de orde komt. Zo is dat ook (en nadrukkelijk) ten aanzien van mijn laatste stelling bij het proefschrift: perfectie haalt de kwaliteit weg. Die stelling vormt echter tegelijkertijd de bal die Lemaire mij terugkaatst waar het gaat om het door mij ingenomen standpunt over de LOVS-regelingen. Ook dat is plezierig. Een proefschrift schrijf je juist om dit soort ballen teruggekaatst te krijgen. Lees meer …

Wat de Nederlandse strafrechtspraak kan leren van de Antwerpse haven

Eerder maakte ik in mijn bijdragen een stapje buiten de Nederlandse rechtspraak. Zo keek ik voor het rooster naar de KLM en voor het (relatieve) belang van goede facilitering naar Suriname. In die lijn wil ik deze keer aandacht vragen voor de Antwerpse Haven waaraan een team van het Arnhems-Leeuwarder gerechtshof half december een studiebezoek bracht. Een bezoek dat voor iedereen in de strafrechtsketen valt aan te bevelen. De hoeveelheid vracht die je daar in een middag voorbij ziet komen, doet je als radertje in de strafrechtsketen klein voelen. Tienduizenden containers passeren de revue, terwijl de werkvoorraad van een gemiddeld gerecht waarschijnlijk in één container past. Lees meer …

In memoriam: de Arnhemse proeftuin en A-12

1. Inleiding
In 2009 heb ik de Arnhemse proeftuin ontwikkeld die in 2012 werd aangevuld met de Arnhemse A-12. Dit werkmodel voor de strafrechtspleging heb ik veelvuldig onderbouwd en is regelmatig gevalideerd. De kern was een zelfsturend team, een model dat in de bestuurskunde uitvoerig is beschreven. Dit team kende vele doelen en methoden, waarvan ik er enkele zal memoreren. Ik schrijf in de verleden tijd als ware het In Memoriam, omdat op de kop af vijf jaar na inwerkingtreding van het Arnhemse werkmodel de intern gebouwde verkeerstoren aantreedt die alle strafzaken in de hele afdeling gaat plannen en appointeren. Lees meer …