Tagarchief: Uitingsdelicten

Max B. en Jezus van N.

De dubbele bodem onder uitingsdelicten

Wie puur vanwege zijn woorden ter dood is veroordeeld, was de op 14 maart 1946 geëxecuteerde journalist Max Blokzijl (*1884-†1946). Zijn proces is vastgelegd in Bronnenpublicaties No. 1 van het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie. Het was het eerste ‘civiele’ doodvonnis dat in Nederland na de bevrijding werd voltrokken. Max was overtuigd nationaal socialist geweest en hield vanaf 1941 propagandistische radiopraatjes, die hem uiterst gehaat maakten. De terechtzitting van het Bijzonder Gerechtshof vond plaats op 11 september 1945 in het paleis Kneuterdijk. Veertien dagen later werd uitspraak gedaan. Hij werd ter dood veroordeeld, maar kreeg, hoewel de aanklager het hof in overweging had gegeven dat niet te doen (het was maar een tijdrovende complicatie), toch verlof om binnen acht dagen cassatie aan te tekenen. De Bijzondere Raad van Cassatie hield op 14 november 1945 zitting in het gebouw van de Hoge Raad der Nederlanden. Drie weken later, op 5 december 1945, verwierp de Raad het beroep. Lees meer …