Tagarchief: Promis

Connie P. en Lev T.

De rechter als prozaschrijver

Een citaat uit de roman I.M. van Connie Palmen (*1955), handelend over haarzelf en een zekere Ischa Meijer:

“Hij sluit de voordeur van de Reestraat af als ik vanaf de Prinsengracht de hoek om kom. We blijven allebei verstard staan, kijken elkaar aan en zeggen niks. Hij wou naar mij toe en ik naar hem, dat weten we. Zonder me van tevoren te waarschuwen wijkt mijn kringspier uit elkaar en ik doe het in mijn broek. Tegenover me spreidt hij zijn benen, grijpt naar zijn kont en roept verbaasd uit dat hij in zijn broek heeft gepoept. Ik zeg tegen hem dat ik dit keer wel met hem mee naar boven ga. Het is 12 februari 1991, zeven dagen na ons interview. Onder mijn kleren draag ik die dag een veel te wijde boxershort.” Lees meer …

Promis revisited

In mijn augustuscolumn heb ik het probleem van het op juiste wijze vaststellen van feiten in vonnissen in strafzaken besproken. De conclusie luidde dat rechters en griffiers (te) veel moeite hebben met het onderscheid tussen enerzijds redengevende feiten en omstandigheden (namelijk datgene wat aan de bewezenverklaring ten grondslag moet liggen, kortweg rf&o) en anderzijds bewijsmiddelen (het “omhulsel” van de rf&o) en conclusies van rechters op basis van die f&o.

Daar komt bij dat je in je vonnis ook moet laten zien waar je die rf&o vandaan haalt. In het besproken systeem gebeurt dat door verwijzingen in voetnoten, net als in wetenschappelijke artikelen. Ook dat is echter niet zo simpel. Je moet behoorlijk precies zijn. Zo kun je niet volstaan met een algemene verwijzing naar, bijvoorbeeld, een getuigenverklaring. Je moet aanduiden uit welk onderdeel van die verklaring je het relevante feit put. Getuigenverklaringen – zeker als ze uitvoerig zijn – bevatten vaak tegenstrijdigheden. Het gevaar is levensgroot dat je die bij een te grove verwijzing veronachtzaamt. Dit maakt het voor een hof in hoger beroep ook lastig, zo niet onmogelijk, de feiten die de rechtbank heeft vastgesteld, te controleren en over te nemen. Het hof stelt ze maar liever zelf vast en doet alles over. Zonde van onze kostbare rechterstijd! Lees meer …