Tagarchief: Bureaucratisering

Karl M.

De rechtspraak is een planeconomie

Karl Marx beweerde dat dialectische krachten, eenduidig en onstuitbaar, slechts een beetje te versnellen met een revolutie, de geschiedenis bepalen in de zin van een voortdurende klassenstrijd, uitmondend, na een dictatuur van het proletariaat, in de werkelijke bevrijding van de mensheid in een egalitaire samenleving met een eerlijke verdeling van goederen via gemeenschappelijk bezit.

Zoals bekend is het, tot nu toe althans, anders gelopen (al hoorde ik eens een oudere ex-communist zeggen dat als hij van 1925 ineens in 1975 terecht zou zijn gekomen, hij gedacht zou hebben dat het communistisch ideaal verwezenlijkt was; Hij had het over Nederland, wel te verstaan, niet over de DDR of Noord-Korea). Dat wil niet zeggen dat Karl er niet toe deed. Weinig denkers hebben zoveel invloed gehad als hij. In desastreuze zin, zoals in Sovjet-Rusland waar zijn revolutionaire denkbeelden lang dienden tot rechtvaardiging van massale onderdrukking, vergoelijking van massaslachtingen en eindeloze armoede, schaarste en verspilling. In positieve zin, vooral via de door hem geïnspireerde sociaal-democraten, die het lot van de arbeidersklasse hebben weten te verbeteren, voor zover ik weet zonder bloedvergieten en strafkampen, en die daarmee ironisch genoeg Karls theorie over de wetmatigheid van de geschiedenis en de onvermijdelijke verelendung, onderuit haalden. Indirect – van de weeromstuit – ook doordat hij christelijke en liberale politieke partijen en hun achterban zodanig de stuipen op het lijf jaagde dat ook zij, vooral onder revolutiedreiging na 1918, serieus werk gingen maken van een meer sociale politiek en die uiteindelijk in meer of mindere mate ook tot de hunne maakte. Lees meer …