Tagarchief: Bos polaris

Halfweg

In de zestiger jaren van de vorige eeuw was het voor “alcomobilisten” die op weg waren tussen Amsterdam en Haarlem, van groot belang waar een eventuele alcoholcontrole plaats vond. Was dat in het arrondissement Amsterdam, dan kwamen ze er bij een veroordeling doorgaans af met een geldboete, een voorwaardelijke gevangenisstraf en een (deels) voorwaardelijke ontzegging. Als ze, bij Halfweg, in het arrondissement Haarlem kwamen, dan waren ze de klos en konden ze rekenen op een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 14 dagen en een jaar onvoorwaardelijke ontzegging van de rijbevoegdheid. Justice by geography zou je het kunnen noemen. Dat was in die tijd tamelijk gebruikelijk. Zo was het strafvorderingsbeleid van het OM in het ressort Arnhem doorgaans veel milder dan in het ressort Den Haag. In Arnhem zetelde een voor die tijd moderne PG die niet erg geloofde in de “zegeningen” van de gevangenisstraf; in Den Haag zat een meer “criminele” PG die meer oog had voor de positieve effecten van de vrijheidsstraf. Ook binnen de parketten en rechtbanken konden zich in soortgelijke zaken aanzienlijke verschillen in strafmaat voordoen, zoals bleek bij het z.g. strafmaatoverleg dat op diverse parketten was ingevoerd. Een officier die “twijfelde” over de te eisen straf in een belangrijke zaak, raadpleegde bij dat overleg een aantal collega’s, die niet zelden met zulke uiteenlopende suggesties kwamen dat de betreffende OvJ met een gerust hart kon eisen wat hij toch al van plan was. Bij het OM was ook bekend bij welke politierechters je moest wezen voor een stevige straf en bij wie je op grotere mildheid kon rekenen; hetzelfde gold voor strafkamers. Uit onderzoek is later gebleken dat al die verschillen in opvatting speciaal preventief gezien, nauwelijks tot verschil in effectiviteit leidden, zoals wel werd beweerd. Ook werd vastgesteld dat ze vooral waren terug te voeren op de maatschappijopvatting en het mensbeeld van de betreffende functionarissen. Lees meer …